تو

چه بی صدا میشکند شاخه ی درخت کینه و چه بی صدا میشکند قلب مالامال از محبت افرادی که در ظاهر نیکو سرشتند و از خوبی ها سخن می پراکنند و تو آنگاه دل میبندی

و صادقانه راه رفاقت میپیمایی و حیف از آن روزکه سر سراشیب جاده ی روزگار تو بفهمند و برایت خدایی کنند .

وای از آن روزی که همانند همیشه صبح تلاشت را به شب بی اراده ی مفید نبودن و مفید نماندن بدل کنند

وای از آن روزی که نور امید را ببینی و حسابت را نا حساب کنند

وای از آن روزی که ایام سعید فرا رسد و پلکان خوشبختی ات را آوار کنند

وای از آن روزی که امروز سعید باشی و همه ی مترسک ها دم از درک متقابل شرایطتت بزنند .

و تو ....

وای

و تو

تویی که تنها هستی

تویی که تنها در زیر آوار دوستی ها و ادعاهای پوچ تشنه ماندی و منتظر هلاکت

و تشنگی و عطش جرعه ای عشق تو را هلاک میکند و نه حقیقت حال امروزت ....

سام ناموزون