آرامگاه بغض های کهنه

وقتی به دنیا میام، سیاهم
وقتی بزرگ میشم، سیاهم
وقتی میرم زیر آفتاب، سیاهم
وقتی می ترسم، سیاهم
وقتی مریض میشم، سیاهم
وقتی می میرم، هنوزم سیاهم...

و تو، آدم سفید..

وقتی به دنیا میای، صورتی ای
وقتی بزرگ میشی، سفیدی
وقتی میری زیر آفتاب، قرمزی
وقتی سردت میشه، آبی ای
وقتی می ترسی، زردی
وقتی مریض میشی، سبزی
و وقتی می میری، خاکستری ای...
و تو به من میگی رنگین پوست؟

---------------------------------------------------------------------

خیلی وقت است که بی تابم؛ دلم تاب میخواهد ویک هل محکم که دلم هری بریزدپایین هرچه درخودش تلمبارکرده

------------------------------------------------------------------

داشتم از درد به خود می پیچیدم، همسایه ها گفتند: چقدر، قشنگ قِر می دهی! و من سالهاست...رقاصِ پردردِ خیابان هایم...! ldquo;صادق هدایتrdquo;

------------------------------------------------------------------

اینجاآرامگاھ بغضھاے کھنہ است؛کمے "سکوتrlm;"rlm;...کہ اگربیدارشوندrlm;"rlm;دردrlm;"دارندلعنتے ھاrlm;!rlm;

کپی شده