این روزها همه دنیا را وارونه مینگرم با خود در کش مکش غم های دنیا لج میکنم و سایه روشن ها را تاریک میبینم چند روزی هم وارونه نفس کشیدن زیباست سام ناموزون

نگران ، عصبانی و ناراحت از نداشته هایم دلخور از رفته ها و سرخوش از مسافران در راه خشمگین از اینکه چرا خواسته هایم در دست افرادیست که لایقشان نیستند. دلخسته از تمامی هرآنچه تلاش نامیدمشان و بیهودگی عنوان گرفتند . دلمرده از نعش بیجان اهدافی که درک نشدند و بلیعده شدند و هضم نشدند و به ساحل آغاز برگردان...

نه دیگر یک من معمولی نیستم تصمیم گرفتم این ثانیه ها از انرژی سرشارم تصمیم گرفتم که بمانم حتی اگر به قیمت رفتنی باشد که سر خط آغازی ترین ماندن هاست تصمیم گرفتم نه یک تصمیم معمولی میخواهم این بار حتی به قیمت واژگونی جاری بمانم تصمیم گرفتم آبشار باشم نه یک آبشار معمولی میخواهم به قیمت تمام سالهای رفته ...

با من هستی ؟ با من ؟ یعنی فکر میکنی از پس باور کردن این ناباوری بر می آیم ؟ هرگز این سادگی را راه راه این آرامش را تشویش و این توی ایده آل را بی تصویر نمیکنم همین ساده ی آرام بمان سام ناموزون امشب

نفس زنان و حیران از اینکه در کدامین ثانیه باید حرکت کرد مدفون در زیر نگاههایی همراه لبخند خشک و مصنوعی و بی اراده از حرکت های طوفان دورویی در حیرت از دنیایی که چند روزیست متفاوت به نظر می آید و این من همیشگی منتظر بلاتکلیف و همراه مدعیان کینه توز و دو رو گویی لحظات در حبس نفس ناچاری خفه شده اند نابا...

چه بی صدا میشکند شاخه ی درخت کینه و چه بی صدا میشکند قلب مالامال از محبت افرادی که در ظاهر نیکو سرشتند و از خوبی ها سخن می پراکنند و تو آنگاه دل میبندی و صادقانه راه رفاقت میپیمایی و حیف از آن روزکه سر سراشیب جاده ی روزگار تو بفهمند و برایت خدایی کنند . وای از آن روزی که همانند همیشه صبح تلاشت را به...

آری تو راست میگویی من معنی خیلی از واژگان را نمیدانستم و نمیدانم مثلا نمیدانستم نام حس بعد از تنهایی چیست فکر کردم در میان گریستن فکر کردم و نام تو را , خاطرات تو را و حسی را که روز به روز قوی تر میشد همه و همه را فرامــــــــــــوشی نامیدم حالا دیگر نه خاطرات نه رد پایت بر روی کاغذ زندگی ام بی استف...

خوب ماندن و زیر بار سختی ها کمر خم نکردن مشکلات را حل کردن و حل نشدن در مشکلات تا پای جان پای اعتقادات استوار ماندن همه و همه شعار است برای منی که چنین پرتم از مراحلتان ..... سام شعارزده ی دشت گلایل

همیشه نگاه معنی پذیر نیست گاهی محو میشی, به فکر فرو میروی غرق میشوی و حال آنکه تصویر پیش رویت انعکاس صورت خسته و نالان خود توست که در پس چشمان لیلی میبینی و غرق تلالو چشمان غم بار لیلی ات میشوی ... در تصویر سیاه خودت تمام گذشته و آینده را مرور میکنی , عشق بازی میکنی و عاشقانه بازی میکنی و در اخر عشق...

تشویش تا مرز بین آرزوها و آنچه برایت مقدر شده را بی اعتمادی تلقی کن .... سپس دوباره قلبت را آرام کن ایمان بیاور و مومن شو و آرامش را به خودت تقدیم کن نگاهی رو به بالا بینداز و سپس به خودت تفهیم کن هر آنکس که تو را لایق خلق کردن دانسته و به تو شانس تکامل بخشیده آرزوهایت را با دستان خودش نقش میزند و ....

تردد نگاهی سرد در مسیری مهجور و حس تکراری غبار آلود آرمیده در کنار هیزم های آتشی سرخ مبتلا به یکنواختی همچون چپق قدیمی که خاطرات را دود میکند و بر ریه های زندگی جریان می یابد . سام ناموزون

نگاهی سرد به کاغذهای کهنه ی سرنوشت و مرور تلخناک ترین واقعیت آری زمان رو به پایان است .... و بی تعلل آهی از اعماق وجود نه ناچار و نه نادار بلکه تسلیم محض واقعیت ازسر کاستی ها و سستی ها . و حکایت مورچه ای که برای خزانش راحتی برگزید و در پس خزان حیران نداشته هایش ماند ... گاهی آه و آهی گاه گاه .... ای...

تشویق میکنند تا بانی ات کنند تا چون مترسک زمستانيت کنند پر کرده اند دور تور را دوستان دل فریب شاید که چون خودشان فانیت کنند امروز بر ساقی و این باده دل نبند بیراههمي برند که شیطانیت کنند اکنون نگربه خنده ی این پست بوالهوس شاید اسیر این تنِ حیوانیت کنند گاهی ببند چشم هوس را ،نفس ببین تا از زمین به زم...

تو قانون جذبــــــــــــــــی حریفت نمیشم ....

سلام خوشحال شاد و در انتظار نازنینم برای فصل جدیدی از زندگی برگشتم منتظر متن های جدیدم باشید صبح یک روز من از پیش خودم خواهم رفت بی خبر با دل درویش خودم خواهم رفت میروم تا در میخانه کمی مست کنم جرعه بالا بزنم آنچه نبایست کنم بیخیال همه کس باشم و دریا باشم دائم الخمر ترین آدم دنیاباشم انقدر مست که ان...

و کل زندگی را مشق میکنیم ..... به همین سادگی است که میگویم : حکایتی در ما هست که در وصف آن سخن پیش میبریم و قصه خوان غصه ها میشویم ..... برای ثبت غمناک ترین غروب های زندگی ، بر ما باران نازل میکنند و آسمان را وادار به گریستن میسازند ... و ماه را بر تارک آسمانی وسیع رها مینمایند تا تعبیر تنهایی باشد ...